Kintaro is een personage uit de Japanse folklore die wordt gekenmerkt door zijn buitengewone kracht. Er was eens een jongen met een ijzersterke gezondheid, mollig en onvermoeibaar. Hij droeg alleen een slabbetje met het Chinese ideogram "Goud" erop gegraveerd en hij bewoog altijd met zijn bijl. Kintaro woonde met zijn moeder in de bossen van Kintoki Mountain waar hij speelde met zijn dierenvrienden. Hij was in staat om in zijn eentje bomen te ontwortelen en stenen te splijten. Als volwassene leerde hij de vechtsporten en werd een erkend en gerespecteerd leider. In de buurt van Tokyo is een tempel gewijd aan Kintaro: er is een enorme rots in tweeën gespleten, het werk van de gouden jongen, zo wordt gezegd.

Okiagari-koboshi betekent letterlijk "kleine priester die opstaat". Het is een traditionele Japanse culbuto gemaakt van papier-maché en zo ontworpen dat hij altijd weer rechtop komt te staan ​​als hij opzij wordt gekanteld. Japanse kinderen spelen al heel lang met okiagari-koboshi; ze verschenen al in geschriften uit de 14e eeuw. Tijdens de Tokaichi- of tiendedagsmarkt laten klanten meerdere van deze bekers tegelijkertijd los en degenen die rechtop blijven staan ​​zouden geluk brengen.

Ten slotte symboliseren ze doorzettingsvermogen en weerstand bij tegenslag, in navolging van het Japanse spreekwoord: "Seven times down, eight times up". De traditie schrijft voor dat men een culbuto koopt voor elk gezinslid plus één, in de hoop dat het gezin in de loop van het jaar zal groeien.